De Indonesische vlag

 

De rood-witte Indonesische vlag, Sang Saka Merah Putih of de Heilige (Verheven) Tweekleur (dwiwarna), telt twee brede banen.
Het rood - de kleur van het menselijk bloed - van de
bovenste baan, symboliseert het stoffelijke. Het wit
symboliseert de geest. Samen vormen ze de eenheid van geest en materie in  de mens.  *)
De oorsprong gaat terug op de vlag van het rijk van
Majapahit op Java (eind 13e eeuw). Deze had negen rode en witte strepen.
Het besluit om de kleuren van  Majapahit over te nemen was al genomen op het Indonesisch Volkskongres op 23-25 december 1939.  
In 1922 kozen Indonesische studenten in Leiden -- de Perhimpunan Indonesia (de Indonesische Vereniging) -- een rood witte vlag voor hun organisatie, met de afbeelding van de kop van een stier (banteng) in het midden.
In 1928 werd een rood witte vlag gebruikt door de Partai Nasional Indonesia in Bandung en een jaar later werd eenzelfde vlag openlijk gehesen tijdens een congres voor studenten te Batavia (Jakarta).
Tijdens de proclamatie van de Indonesische Onafhankelijkheid op 17 August 1945 voor Soekarno's huis in Jl. Pegangsaan Timur 56 in Jakarta, werd de roodwitte vlag -- onder het zingen van de 'Indonesia Raya' -- eveneens gehesen aan een haastig in de grond gestoken bamboestok.

Ondertussen planden de Hollanders hun terugkeer en herstel van het koloniale regime. Maar de Japanse periode had reeds condities geschapen van zoveel chaos; had de bevolking politiek bewust gemaakt, en had zowel jonge als oudere Indonesische leiders aangemoedigd om het initiatief te nemen, dat zij geconfronteerd werden met een onafhankelijkheids-oorlog. Het zou nog tot 27 december 1949 duren voordat Nederland de onafhankelijkheid en de vlag van de nieuwe republiek zou erkennen.

*)

"Soekarno's binding aan de Indonesische cultuur blijkt weer eens uit zijn uitleg van de betekenis van de twee kleuren van de nationale vlag. "Deze kleuren waren niet zo maar voor de Revolutie gekozen. Ze vonden haar oorsprong in het allereerste begin van de schepping. Het bloed van de vrouw is rood.
Het sperma van de man is wit. De zon is rood. De maan is wit. De kleur van de aarde is rood. Het sap van een plant is wit. Voordat er georganiseerde godsdiensten waren, aanbaden de mensen de fundamentele dingen van het leven. Deze symboliek heeft zich door de eeuwen gehandhaafd, en bestaat ook nu nog in onze huidige beschaving. Rood betekent moed. Wit is zuiverheid.
Het mystieke offer van de Javaan (i.e slametan) bestaat uit rode pap en witte pap.
Onze kleuren zijn meer dan 6000 jaar oud."
Soekarno, autobiografie opgetekend door C. Adams, 1967

 

Bij de foto:Vlagceremonie in de tuin van het pand aan de Pegangsaan Timur 56, Jakarta. Het hijsen van de Merah Putih die door mevrouw  Fatmawati Soekarno werd vervaardigd

  << Ontstaan van de naam Indonesië
  De Garuda >>